ماکی دام

دام، طیور، آبزیان

کد خبر: 1764
بازدید: 4600
تاریخ انتشار: ۱۳۹۶/۳/۱۸ ساعت: 11:44:57 AM

انواع نژادهای اسب ایرانی

سرزمین پهناور ایران مهد پرورش اسب و مبدا نژاد‌های گوناگون اسب است. ایران باستان محل پرورش بهترین اسب‌های جهان بوده و می‌توان ایران را مهد پرورش اسب دانست که منشا سایر نژادهای اسب امروزی است.

نژادهای اسب ایرانی

به گزارش «سرویس دام، طیور و آبزیان» «آژند دام - پایگاه خبری صنعت دام، طیور و آبزیان»؛ نژادهای اسب زیاد و متفاوت است. این فراوانی حاصل آمیختگی اسب‌ها توسط انسان، و نیز انتخاب طبیعی می‌باشد. به طور کلی اساس جدا کردن اسب‌ها از اسبچه‌ها (پونی‌ها)، قد آن‌ها می‌باشد. قد اسب (بلندی جدوگاه) باید از ۱٫۴۸ متر بیشتر باشد. با این وجود استثنا نیز داریم.

نژاد اسب موردنظر خود را بیابید

تاریخ اسب ایران

سرزمین پهناور ایران مهد پرورش اسب و مبدا نژاد‌های گوناگون اسب است. ما در ایران ثروتی بی همتا با سابقه‌ای به طول تاریخ تمدن جهان به نام اسب بومی ایران داریم. این اسب ویژگی‌های منحصر به فردی داشته و به گواهی تاریخ جد تمام اسب‌های اصیل و ممتاز امروزی می‌باشد. با علم به اینکه ایران باستان محل پرورش بهترین اسب‌های جهان بوده و با نگاهی به آثار تاریخی و عقاید دیرین شناسان می‌توان ایران را مهد پرورش اسب دانست که منشا سایر نژادهای اسب امروزی است.

تمام رنگهای متنوع اسب‌های امروزی را اسب‌های ایران باستان داشته‌اند و رنگ‌های اسب‌ها بر اساس خواست پرورش دهندگان حاصل می‌گردید. به طور کلی در دوران پادشاهان ایران باستان همه درباریان و سران لشکر به پرورش اسب اشتغال داشتند. به خصوص از نظر کورش اسب به قدری مهم بود که تعداد نتاج اسب‌های کورش از مرز 120000 راس در سال فزونی می‌یافت. تمامی این اسب‌ها دارای شجره‌نامه و شناسنامه انفرادی بودند و عموما در سواره نظام ارتش استفاده می‌شدند. در آن زمان بر اساس قوانین وضع شده هر ایرانی باید سوارکاری را می‌آموخت.

دیگر ورزش ملی ایرانیان چوگان است که درساژ شکل پیشرفته و امروزی آن می‌باشد. شکار با اسب مربوط به شاهان ایران باستان بوده و یکی از تکنیک‌های متداول شکار پرش از روی موانع می‌باشد که امروزه به عنوان یک رشته در ورزش سوارکاری مطرح است. بانوان ایرانی سوارکاری چوگان و تیراندازی را از کودکی فرا می‌گرفتند و به عنوان تیرانداز سواره برای شکار به جنگلها می‌رفتند.

تعدادی دهنه آبخوری و هویزه مربوط به دوهزار سال قبل از میلاد در حوالی لرستان به دست آمده و از بررسی آنها ثابت شده که ایرانیان تمام اقسام سوارکاری را می‌دانسته و برای هرگونه ورزش سوارکاری نوع ویژه‌ای دهنه یا آبخوری استفاده می‌کرده‌اند. با مروری به وضع سوارکاری امروز مشخص می‌شود که هنوز همان افسار و دهنه‌های ایران باستان استفاده می‌شوند و تا به حال دنیا نتوانسته وسیله‌ای را جایگزین آنها کند.

مارکوپولو می‌نویسد: در ایران بهترین و زیباترین اسب‌های جهان موجود است و با توجه به شهرت آنها بازرگانان خارجی آنها را برای فروش به هندوستان آورده و به بهای هنگفتی می‌فروشند. بهای هر اسب 200لیره طلا می‌باشد.

از خدماتی که ایرانیان برای اولین بار در جهان در مورد تولید و پرورش دام نمودند تولید قاطر از جفت‌گیری الاغ نر با مادیان می‌باشد.

جمعیت نژادی و پراکنش جغرافیایی اسب در کشور
ردیف
 
نام اسب مامن اصلی اسب جمعیت نژادی قد پراکنش جغرافیایی
1 اسب عرب خوزستان 5000ـ2500 148 خوزستان ـ لرستان ـ کرمان ـ ایلام ـ اصفهان ـ کهکلویه‌وبویراحمد ـ
چهارمحال بختیاری ـ خراسان ـ تهران
2 اسب ترکمن ترکمن صحرا 2000 155 گرگان و گنبد ـ شمال خراسان ـ شرق مازندران ـ تهران همدان
3 اسب کردی کردستان 1000ـ500 145 کردستان ـ کرمانشاه ـ ایلام ـ زنجان ـ آذربایجان غربی ـ تهران
4 اسب‌ خزر سواحل خزر 400 120 مازندران ـ گیلان ـ ارتفاعات البرز ـ تهران
5 اسب طالشی هشتپر 40000 140 شمال استان گیلان ـ جنوب اردبیل ـ زنجان ـ قزوین
6 اسب قره باغ پارس‌آباد مغان 100 142 اردبیل ـ آذربایجان شرقی
7 سیستانی سیستان 50 140 سیستان و بلوچستان
اسبان کشور به تفکیک نژاد
ردیف نام استان نژادها و اکوتیپ‌ها
1 آذربایجان شرقی عرب ـ ترکمن ـ قره‌باغ ـ دیل‌بوز ـ ترکی ـ یابو ـ فلات ایران ـ تروبرد
2 آذربایجان غربی کردی ـ تروبرد
3 اردبیل قره‌باغ ـ عشایر ـ دیل‌بوز ـ یابو ـ کردی ـ ترکی
4 اصفهان اسب دره‌شوری ـ عرب ـ فلات ایران ـ تروبرد ـ بختیاری
5 ایلام عرب ـ کرد
6 بوشهر عرب ـ دره‌شوری ـ فلات ایران ـ یابو ـ قشقایی ـ ترکی ـ باصری
7 تهران عرب ـ کرد ـ تروبرد ـ ترکمن ـ اسب خزری
8 چهارمحال‌وبختیاری بختیاری ـ دره‌شوری ـ عرب  یابو ـ فلات ایران
9 خراسان ترکمن ـ عرب ـ خراسانی ـ افغانی ـ پاکستانی ـ فلات ایران ـ تروبرد
10 خراسان رضوی ترکمن ـ عرب ـ خراسانی ـ افغانی ـ پاکستانی ـ فلات ایران ـ تروبرد
11 خراسان شمالی ترکمن ـ فلات ایران
12 خوزستان عرب ـ تروبرد

اسب‌های فلات ایران

اگرچه اسب‌های فلات ایران به صورت بومی در همه مناطق ایران یافت می‌شوند ولی خصوصیات این اسب‌ها بر اساس ویژگی‌های جغرافیایی مناطق مختلف متفاوت است. به طور کلی می‌توان گفت که بر اساس مقتضیات جغرافیایی اسب بوم ‌ایران خیلی درشت جثه نیست ولی قدرتمند و بردبار است. این اسب قرن‌های متمادی برای انجام کارهای سخت مورد استفاده قرار گرفته است. از معروف‌ترین این اسب‌ها می‌توان اسب‌هایی همچون اسب‌های قره‌باغی، لری، قشقایی، بختیاری، دره‌شویی و همچنین اسب‌های طالش را نام برد که خون اسب عرب ایرانی را دارند.

منابع: اطلس رنگی نژادهای اسب های ایران و جهان نوشته دکتر علی نصیریان و همکاران - سایت horse-rider.ir


نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار:0
انتشار یافته:5
آرمین
۱۳۹۶ دوشنبه ۱۱ دي 11:22:24 AM
واقعا عالی هستن فقط رمان یا مجله دانستنی درمورد آموزش حرفه ای سوارکاری بزارید
جعفرنژادرنجبر
۱۳۹۶ دوشنبه ۲۳ بهمن 2:11:05 PM
خیلی عالی بودهمه ی مطالب
حسين
۱۳۹۷ يکشنبه ۱۲ فروردين 12:10:31 AM
درود و شادباش نوروز و سال نو ، نويسنده بزرگوار در اين نوشتار بررسي و تحقيق ناقصي انجام شده و بسياري از گونه هاي اسب در بخشهاي زيادي از سرزمين ايران به فراموشي سپرده شده و آمار نادرستي منتشر شده كه ايراداتي به نوشته وارد مي آورد . كمترين ايراد سكوت درباره اسبان اصيل پارسي هست كه در سيطره سرزمين كهن پارس پروش يافته اند و ساليان بسيار تكاور جنگي ايرانيان با يونانيان و روميان بوده اند چرا يادي از اسبهاي استان پارس و تلاش هخامنشيان و ساسانيان براي پرورش اسب اصيل ايراني در نوشتار نشده؟ ايراد نه از روي تعصب و جانبداري بي دليل قومي و نژادي بلكه از روي ناديده انگاشتن تلاشهاي هزاران ساله ي مردمان پارس در زمينه اسب هست ، يافته هاي باستاني بسياري در تخت جمشيد در مورد اسب و ابزار سواركاري وجود دارد و هم اكنون اسبهاي بسياري در استان پارس وجود دارد كه حتي يك مورد در آمار و جدول شما نام برده نشده است هنوز در حدود ١٢ كيلومتري جنوب شرقي تخت جمشيد كوهي بنام كره گير نام بردار است كه در قديم تالاب آب شيرين و چشمه هاي بزرگ در ادامه و حاشيه رشته كوه تخت جمشيد وجود داشته كه سبب ايجاد مرغزاري وسيع شده كه جاي طبيعي پرورش اسب و ماديان بوده و به نساء معروف بوده و هر سال آخر فصل بهار رمه اسبان به درون اين كوه رانده ميشدند و كره اسبها را مي گرفته اند و داغ و نشان مي گذارده و آنهايي كه سه سال و چهار و پنج ساله بوده اند براي كار و سواري تربيت ميشدند اما نشاني از اسبهاي پارسي در نوشتار شما در گذشته و حال نيست . يا اينكه اسب اصيل دره شوري كه زادگاه آن استان پارس هست جزء اسبهاي اصفهان نام برده ايد بياد دارم تا ١٥ سال پيش از اصفهان و ساير استانها براي خريد اسب به استان پارس مي آمدند و كره اسبهاي نريان سه تا پنج ساله را ميخريدند و ميان رمه ها جدا ميكردند و به اصفهان ميبردند و نگهداري و پرورش ماديان در اصفهان مرسوم نبود درحالي كه پرورش رمه ماديان در ميان عشاير و روستاييان استان پارس معمول بود . به هر روي تلاش شما در نوشتاري درباره اسب قابل تقدير و ستايش است ، شاد و تندرست باشيد
پایگاه خبری آژند دام
۱۳۹۷ سه شنبه ۱۴ فروردين 10:18:29 AM
درود بر شما دوست عزیز... سایت آژند دام سعی در جمع‌آوری مطالب در زمینه‌های مختلف از منابع متفاوت دارد. بنابراین مطلب بالا برگرفته از تحقیق دکتر علی نصیریان و همکارانشون بوده و البته بسیار سپاسگزاریم که در این خصوص مطالب مفیدی رو عنوان کرده و راهنماییهای به جایی داشتید. امیدوارم که محققین برای شناخت اسب اصیل ایرانی هم تلاش کرده و به زودی مطالب خوبی ازین دست نیز داشته باشیم.
سيدابراهيم
۱۳۹۷ چهارشنبه ۲۹ فروردين 2:50:12 AM
من اطلاعات و فيلم راجع به اسبهاي ايراني رو از كجا گير بيارم؟
نام:
پست الکترونیک:
نظر:
*
نظر شما با موفقیت ارسال شد.
نظر شما حداکثر تا 24 ساعت آینده بررسی می شود
ارسال نظر
نظرات حاوی توهین و افترا منتشر نخواهد شد
نظرات به زبانهایی به غیر از زبان فارسی منتشر نخواهد شد
نظرات غیر مرتبط با این خبر منتشر نخواهد شد.
نام:
پست الکترونیک:
نظر:
*
 

عناوین اصلی